من از مخاطبان خویش می پرسم که به راستی مردم ما برای آزادی قیام کردند یا برای اسلام. هنوز سیزده سال بیشتر از انقلاب اسلامی نگذشته است و امکان تحریف تاریخی آن وجود ندارد؛ آنچه که انقلاب بهمن را ایجاد کرد و به ثمر رساند، گذشته از پیشینه تاریخی آن، این آگاهی و تجربه تاریخی بود که تنها اسلام است که می تواند استقلال و آزادی ما را تأمین کند و مظهریت کامل اسلام را نیز در شخص امام خمینی  می دیدند.  مردم اسلام را می خواستند و حتی برای تفسیر معنای اسلام و چگونگی تحقق آن در یک قالب حکومتی نیز چشم به دهان حضرت امام داشتند؛ و اگر نه، کدام آزادی؟

برای یک حکومت دینی، آزادی معنایی متناسب با ماهیت خودش دارد و اصلاً خنده آور است اگر ما بخواهیم حکومت ما اسلامی باشد اما در عین حال آزادی را آن سان تفسیر کند که در جهان غرب معمول است. آن آزادی مساوی است با بندگی نفس اماره …

شادی سید اهل قلم،مفز متفکر شیعی صلوات

کتاب “حلزون های خانه به دوش” کتابی است به قلم شهید سید “مرتضی آوینی"، که در آن “جریان روشنفکری و انقلاب اسلامی” را زیر ذره بین خواهد برد. این کتاب که مجموعه ای از مقالات سید “مرتضی آوینی” پیرامون موضوع مذکور را در برگرفته، یکی از کتاب هایی است که در زمره ی پرمخاطب ترین آثار وی قرار می گیرد. مجموعه مقالاتی که برای انتشار در کتاب “حلزون های خانه به دوش” انتخاب شده، جستارهایی است که در سال های 68 تا 70 از قلم شهید آوینی به نگارش درآمده و محوریت اصلی آن ها “جریان روشنفکری و انقلاب اسلامی” می باشد.
نخستین مقاله ی این کتاب، با عنوان “کدام عرفان؟” به تفاوت های میان عرفای حقیقی و عارف نمایان کاذب می پردازد و مقاله ی بعد که “روشنفکران و معاصر بودن” نام دارد، در پاسخ به پرسش مقاله ای که از مخاطبین سوال کرده بود: تلقی شما از معاصر بودن چیست؟، به نگارش در آمده است. “آفات غرض ورزی” جوابیه ی دیگری است که به شبهات مطرح گشته در نشریه ی هنرهای زیبا پاسخ داده و مقاله ی “وقتی روشنفکران وارث انقلاب اسلامی می شوند"، به صحبت های “تقی مدرسی” پیرامون حکم اعدام “سلمان رشدی” جواب می دهد. “انقلاب اسلامی و اتوپیای غرب زدگان” مقاله ی دیگری است که آن هم در جواب به مقاله ی بحران دموکراسی از ماهنامه ی نشر دانش نوشته شده و سید “مرتضی آوینی” در مقاله ی “از مایکل جکسون تا شهرنوش پارسی پور"، نقدی بر کتاب “زنان بدون مردان” از همین نویسنده، ارائه کرده است. از دیگر مقالات این کتاب می توان به “ژورنالیسم حرفه ای"، ” کانون کدام نویسندگان؟"، ” یک هشدار"، “تجدد یا تحجر؟"، “تحلیل آسان” و مقاله ای هم نام با عنوان کتاب اشاره کرد.

_{امروز در خیابانهای شهر به خاطر غربت و غمی که از این ماجرای اغتشاشات در سینه ام سنگینی می کرد؛ قدم می زدم و در دل با مولای خود صاحب الزمان نجوا می کردم. هر چه به قول بعضی ها به بالای شهر نزدیکتر می شدم کمبود اکسیژن را در ریه های خود بیشتر حس می کردم خفگی آزارم می داد و چاهی برای فریاد پیدا نمی کردم. خدای من چرا زنان ایران من اینگونه بی پروا حجاب از سر خود برداشته اند و  مغرور و  متکبرانه راه می روند و امثال من را که می بینند متلکی نثار می کنند. این تذهبون؟؟؟ نهی از منکر ترک شده ی من و تو حالا شده امر به منکر از او . .باید چاره ای اندیشید؟؟؟}